-
1
av.
in maniere disordenade, in mût disordenât, cun disordin, cence ordin, cence regule, in maniere sregolade, in mût sregolât, cun sregolatece
[
CO] (derivât di 'sregolato', cence rispietâ regulis)
av.
fûr di mût, in maniere sregolade, in mût sregolât, in maniere ecessive, in mût ecessîf, cun ecès
(in maniere ecessive)
fuma sregolatamente = al fume in maniere ecessive