Tu âs cirût la peraule
Tu âs cirût la peraule
strabiliare

bilengâl

strabiliare v.tr.
  • 1

    v.tr. incantesemâ, inceâ, maraveâ, lassâ a bocje vierte, lassâ scaturît Copie

    [CO] (lassâ a bocje vierte par alc che no si spietavisi)
    i suoi racconti ci hanno strabiliati = lis sôs storiis nus àn inceâts oppure lassâts a bocje vierte

    v.tr. incantesemâ, inceâ, maraveâ, lassâ a bocje vierte, lassâ scaturît Copie

    (di alc, stiçâ maravee e incredulitât)
    la sua bravura ha strabiliato tutti = la sô braùre e à lassât scaturîts ducj
torne sù