Hai cercato la parola
Hai cercato la parola
stritolare
Torna indietro

bilingue

stritolare
  • 1

    v.tr. sfracaiâ Copia

    [CO] (rompi fasint a tocuts piçui)
    un macchinario per stritolare i rifiuti = un machinari par sfracaiâ i refudums

    v.tr. sfracaiâ, sfrenzi Copia

    (rompi e smacaiâ une part dal cuarp, massime un art)
    il piede gli è stato stritolato nell'incidente = il pît i è stât sfracaiât tal incident

    v.tr. fruçâ, sfracaiâ Copia

    (ancje iperb.)
    se apre bocca, lo stritolo! = se al vierç il bec, lu fruci!
  • 2

    v.tr. fruçâ, sfulminâ Copia

    [CO] (distruzi, fâ fûr un aversari intune discussion, intune dispute, e v.i.)
    stritolare le tesi dell'avversario con un'eccelente oratoria = sfulminâ lis tesis dal aversari cuntune oratorie ecelente

monolingue

sfracaiâ v.tr.
(sfra-ca-iâ)
Someti a pression fuarte, ancje fin a fâ cambiâ la forme, a fâle deventâ plache, o fin a disfâ
sinonimi
fracaiâ, splanâ, fracâ, scliçâ, cjalcjâ, smacaiâ, folpeâ, folâ, talpassâ
esempi
"une volte cuete la coce e disfredade, [i tocs] si sfracain cul piron"
da "Macarons di coce" di Margherita Timeus
"Ghine sot des gjambis de vacje e sberlave clamant int. Nando alore le cjapà par une gjambe prime che la bestie le sfracaiàs"
da "Il testament" di Pieri Menis
"Tite al provà a vierzi la bocje sdenteade e sanganade, ma un pugn i sfracaià il nâs"
da "Il muc" di Roberto Ongaro
Vedi anche: sfracuiâ
Torna in Cima
Torna in Cima