-
1
s.m.
braurôs, braurin, vanitôs
[
AD] (che, cui che al è masse content des sôs cualitâts e che lis met in mostre)
è un bel ragazzo, ma un po' troppo vanitoso = al è un biel fantat, ma un tic masse braurôs
non fare il vanitoso = no stâ a fâ il braurin
s.m.
braurôs, braurin, vanitôs
(che al pant braùre)
un atteggiamento vanitoso = une ande braurose