-
1a
s.m.
vier
[
AU] (invertebrât piçul, cence çatis, lunc e mol)
verme di terra = vier di tiere
s.m.
vier
(in espressions che a pandin bassece)
strisciare come un verme = strissâ tant che un vier
s.m.
(in espressions che a pandin nuditât)
nudo come un verme = crot rampit oppure nût rampit
-
2
s.m.
vier
[
CO] (tal pl., parasits intestinâi)
il cane ha i vermi = il cjan al à i viers
s.m.
bau, cudul, vier, bitàs
(larve di inset)
il formaggio è talmente vecchio che ha fatto i vermi = il formadi al è tant stagjonât che al à i viers
-
3
s.m.
vier, vier di tiere
[
CO] (persone vile, basse)
dopo averla lasciata si era sentito un verme = daspò di vêle molade si veve sintût un vier
sei un verme! = tu sês un vier di tiere!