Hai cercato la parola
Torna indietro

monolingue

civuite s.f.
(ci-vui-te)
(ornit.com.) Non gjeneric dai uciei predadôrs di gnot, in particolâr di chei de specie Athene noctua, cun plumis grisis e maronis, maglis blancjis, e cui voi grancj, zâi e frontâi
sinonimi
çus
esempi
"chês malandretis di civuitis a cjantavin saldo in chês gnots"
da "Dome la cjampanute di Sant Bortul" di Maria Forte
"si jere a pene sentade che une civuite i svolave parsore berlant. La none e cjapave une pôre malandrete"
da "Come tai romançs" di Alan Brusini
"parcè l'odi e l'amor? Parcè la vite? / E in chel che o cîr, che o pensi a la rispueste, / mi sgrisuli pal strît de la civuite"
da "Gnot" di Pietro Bonini
Vedi anche: çuvite, çuite
civuite s.f.
(ci-vui-te)
Cjoche, complès dai efiets dal vê bevût masse alcul (fig.)
sinonimi
bale, plombe, plene, pipine, susine, piruce, simie, strissule, parussule, çusse, sfisie, steche, cjoche, cuete, çussigne, implombade, sbrosigne, trusse, zufule
esempi
"je tante la sfisie, / la grande çuite, / che invezi di bevi / tal litro ... al gumite"
da "Ai Piombi" di Romeo Battistig (?)
civuite s.f.
(ci-vui-te)
(bot.com.) Tal pl., plante mediteranie cun rosis blancjis, lat. sient. Orlaya grandiflora
civuite s.f.
(ci-vui-te)
(bot.com.) Non di plui speciis dal gjenar Chaerophyllum
Torna in Cima