Tu âs cirût la peraule
torne indaûr

monolengâl

civuite s.f.
(ci-vui-te)
(ornit.com.) Non gjeneric dai uciei predadôrs di gnot, in particolâr di chei de specie Athene noctua, cun plumis grisis e maronis, maglis blancjis, e cui voi grancj, zâi e frontâi
sinonims
çus
esemplis
"chês malandretis di civuitis a cjantavin saldo in chês gnots"
gjavât fûr di "Dome la cjampanute di Sant Bortul" di Maria Forte
"si jere a pene sentade che une civuite i svolave parsore berlant. La none e cjapave une pôre malandrete"
gjavât fûr di "Come tai romançs" di Alan Brusini
"parcè l'odi e l'amor? Parcè la vite? / E in chel che o cîr, che o pensi a la rispueste, / mi sgrisuli pal strît de la civuite"
gjavât fûr di "Gnot" di Pietro Bonini
Viôt ancje: çuvite, çuite
civuite s.f.
(ci-vui-te)
Cjoche, complès dai efiets dal vê bevût masse alcul (fig.)
sinonims
bale, plombe, plene, pipine, susine, piruce, simie, strissule, parussule, çusse, sfisie, steche, cjoche, cuete, çussigne, implombade, sbrosigne, trusse, zufule
esemplis
"je tante la sfisie, / la grande çuite, / che invezi di bevi / tal litro ... al gumite"
gjavât fûr di "Ai Piombi" di Romeo Battistig (?)
civuite s.f.
(ci-vui-te)
(bot.com.) Tal pl., plante mediteranie cun rosis blancjis, lat. sient. Orlaya grandiflora
civuite s.f.
(ci-vui-te)
(bot.com.) Non di plui speciis dal gjenar Chaerophyllum
torne sù