Hai cercato la parola
Torna indietro

monolingue

ricuart s.m.
(ri-cuart)
Idee o pinsîr dal passât che al reste inte memorie e che al pues tornâ o jessi riclamât ae atenzion cussiente
esempi
"il ricuart di lôr, dai vons che nus àn lassâts, al dure simpri"
da "I furlans e i muarts" di Riedo Pup
"Laurinç si sintì jentrà a planc tun voluç di ricuarts. Si viodè frut cuntun sorbet di limon in man, fer sul puint de roiute te place tal soreli di Istât"
da "Il sorbet di limon" di Agnul di Spere
Vedi anche: recuart, ravuart, rivuart, revuart, riguart, lavuart
ricuart s.m.
(ri-cuart)
Robe che si cjape, che si da o che si ten tant che leam afetîf cun alc o cun cdn.
esempi
"eco il so ultin ricuart… une medaiute e une fuee di canelon, mes à mandadis parcè che tes torni prin di butâsi in combatiment"
da "Vilie di Nadâl" di Pieri Somede dai Marcs
"cuant che alc lu interessave, une riviste, un articul di gjornâl, un libri, un ricuart, un grabatul, magari une robe di nuie, le impachetave e la mandave par pueste a cjase"
da "Sul agâr" di Pieri Menis
ricuart s.m.
(ri-cuart)
Segn lassât di une vicende, di un fat, spec. negatîf
sinonimi
olme, segn, usme
esempi
"un sfris par traviers de muse al è il ricuart de bataie"
da "La Çucule" di Dino Virgili
Torna in Cima