Tu âs cirût la peraule
torne indaûr

monolengâl

sfracaiâ v.tr.
(sfra-ca-iâ)
Someti a pression fuarte, ancje fin a fâ cambiâ la forme, a fâle deventâ plache, o fin a disfâ
sinonims
fracaiâ, splanâ, fracâ, scliçâ, cjalcjâ, smacaiâ, folpeâ, folâ, talpassâ
esemplis
"une volte cuete la coce e disfredade, [i tocs] si sfracain cul piron"
gjavât fûr di "Macarons di coce" di Margherita Timeus
"Ghine sot des gjambis de vacje e sberlave clamant int. Nando alore le cjapà par une gjambe prime che la bestie le sfracaiàs"
gjavât fûr di "Il testament" di Pieri Menis
"Tite al provà a vierzi la bocje sdenteade e sanganade, ma un pugn i sfracaià il nâs"
gjavât fûr di "Il muc" di Roberto Ongaro
Viôt ancje: sfracuiâ
torne sù