Dal nome di persona sloveno che corrisponde all’italiano Canciano e che anticamente, ad es. nel 1313, veniva scritto Chozian o Cocian (Corgnali, 1965-67, p. 134 e 141), nel 1414 chotian e cocian (la forma friulana, documentata ad es. nel 1422, era Chiançian). Nello Schedario Corgnali: 1289 Coçeano filio q. Buçacharin a Gemona; 1327 Cociano tabernario de Civitate; 1363 Choçian a Forame; 1365 Chozian de Purcilis ad Attimis; 1374 Coçianus q. Quarini de Poglanis a Cividale; 1381 Chozeano q. Ropretti de Costalonga a Faedis; 1409 Jacobus fil. Cocianj (Chociano) de Alçida; 1409 Cotianus a Vernasso; 1450 de Chozian a Chiavoret; 1465 Cocianus de Prapoth; 1471 Cocian ad Azzida; 1511 Jeronimo Cocian (o Cocianus) a Purgesin; 1564 Cozeano q. Joh. Blasuti de Monteaperta; 1584 Cozeano q. Joh. Blasuti de Monteaperta.
Presente a Gorizia, Capriva, Cormóns, Cividale.
Vedi anche Coceánig e Coceano.
fonti
1436, 21 marzo Cociano f. q. Simone da Cravero abit. in Azzida in carcere per ferite mortali a Urbano di Azzida (ANU 711); 1513 Leonardo Coziano (o Cocian) da Purgessimo (ACR 83/2); 1521, 7 marzo Gio. genero di Cociano di S. Pietro Slavo decano di Ser Zenone de Portis giudice in S. Pietro (ANU 727); 1547, 7 ottobre Leonardo Cociani q. Gio. da Purgessimo testa: sepoltura in chiesa S. Mauro (ACR 171); 1578 Giovanni di Domenico Busulin q. Zorzutto Coceani q. Domenico q. Giovanni da Purgessimo sposa Pasqua di Zuanutto q. Girol. Coceani pure da Purgessimo (Extraordinariorum).