-
1
loc.av.
a priori
[
TS]
(tant che loc.adi.inv., di dimostrazion o di cognossince che no ven di esperience, ma di pûr resonament)
loc.av.
a priori
(tant che loc.av.)
giudica a priori = al judiche a priori
-
2
loc.s.m.inv.
a priori
[
TS]
(te filosofie kantiane, la cognossince che e ven de reson e des sôs formis a priori, o lis stessis formis de reson)
è possibile una conoscenza a priori pur che sia di sintesi con l'esperienza = si pues vê une cognossince a priori pûr che e sei di sintesi cu la esperience
l'a priori kantiano è sia della sensibilità che dell'intelletto = l'a priori kantian al è sei de sensibilitât che dal intelet
-
3
loc.av.
a priori
[
CO] (cence riferîsi a cognossince di fats, ancje par prejudizi)
ragiona a priori = al resone a priori oppure cence savê i fats