Hai cercato la parola
Hai cercato la parola
affinare

bilingue

affinare ,
  • 1a

    v.tr. spiçâ, insutilî, afinâ Copia

    [CO] (fâ fin, sutîl o spiçât)
    la ginnastica le ha affinato la vita = la gjinastiche i à insutilît la vite
  • 1b

    v.tr. smagrî, insutilî, afinâ Copia

    [CO] (in particolâr de muse e dai lineaments, smagrî, insutilî)
    gli anni che passano gli hanno affinato i lineamenti = i agns che a passin i àn smagrît la muse
  • 2

    v.tr. afinâ, fâ fin Copia

    [CO] (esercitâ une facoltât par che e deventi plui pronte e smirade)
    aveva affinato l'intelligenza = al veve afinade oppure fate plui fine la inteligjence
  • 3

    v.tr. purificâ, afinâ Copia

    [CO] (purificâ des scuriis, in particolâr un metal)
    affinare l'oro = afinâ l'aur

    v.tr. sfrancjâ, afinâ Copia

    (purificâ, rafinâ)
    affinare la pronuncia = sfrancjâ la pronunzie

    v.tr. afinâ, inzentilî Copia

    (fâ deventâ un compuartament plui ben acetât par vie che al da segnâl di plui disponibilitât)
    affinare i modi = afinâ lis buinis manieris
Torna in Cima