-
1
v.tr.
amonî
[
AU] (conseâ cdn. cun autorevolece, spec. marcant erôrs pussibii e pericui)
i medici ammoniscono a non stare troppo sotto il sole = i miedis a visin di no stâ masse sot dal soreli
v.tr.
sburtâ
(persuadi)
le minacce lo ammoniscono a tacere = lis menacis lu sburtin a tasê
v.tr.
cridâ
(dî cun severitât, massime par educâ)
la maestra ha ammonito gli scolari durante tutta la lezione = la mestre e à cridât i scuelârs par dute la lezion
-
2a
v.tr.
amonî
[
TS]
dir. (difidâ cuntune osservazion di compuartament)
v.tr.
amonî
burocr. (visâ formalmentri un dipendent che al à mancjât in alc)
lo ho ammonito = lu à amonît
-
2b
v.tr.
amonî, munî
[
TS]
sport (punî cuntune amonizion)
l'arbitro ha ammonito il difensore = l'arbitri al à munît il difensôr