-
1a
v.tr.
certificâ
[
CO] (dî su la fonde di une cognossince o esperience direte)
certificare le affermazioni di fronte ad un'autorità = certificâ lis afermazions di front di une autoritât
-
1b
v.tr.
certificâ
[
CO] (dî alc garantint che al è la veretât)
attestare le affermazioni davanti al giudice = certificâ lis afermazions denant dal judiç
v.tr.
documentâ
[
TS]
ling. (in lessicografie, cjapâ sù e meti in regjistrazion)
attestare le particolarità di una variante = documentâ lis particolaritâts di une variante
-
2
v.tr.
certificâ
[
CO] (palesâ in maniere evidente e provade)
la sua presenza qui attesta il suo affetto = la sô presince chi e certifiche il so afiet