Tu âs cirût la peraule
Tu âs cirût la peraule
bisbigliare

bilengâl

bisbigliare v.intr., v.tr.
  • 1a

    v.intr. cisicâ Copie

    [AD] (fevelâ sot vôs, spec. par segretece)
    bisbigliava con un amico = al cisicave cuntun amì

    v.intr. murmuiâ, cisicâ Copie

    (fâ un rumôr, un sunsûr bas e continui)
    il pubblico inizia a bisbigliare = il public al tache a cisicâ
  • 1b

    v.intr. cjicâ, cisicâ, cibiscjâ Copie

    [AD] (dî daûr, meti ator cjacaris, tabaieçs, peteçs su cdn. o su alc)
    sul suo conto si bisbiglia molto = sul cont so si cibiscje une vore
  • 2

    v.tr. cjicâ, cisicâ, cibiscjâ Copie

    [AD] (dî a vôs basse, tabaiuçâ)
    mi ha bisbigliato poche parole all'orecchio = mi à cisicât pocjis peraulis tes orelis

    v.tr. fevelâ par daûr, dî parsot Copie

    (dî di altre persone robis no bielis in forme cuasi platade)
    bisbigliano cose brutte su di lui = a disin parsot brutis robis su di lui
torne sù