Tu âs cirût la peraule
Tu âs cirût la peraule
castigo
torne indaûr

bilengâl

castigo s.m.
  • 1

    s.m. cjastì Copie

    [AU] (punizion dade massime cun chê di costumâ e corezi cui che si à puartât mâl)
    è stato cattivo e si merita un castigo = al è stât trist e al merete un cjastì
  • 2

    s.m. crôs, pinitince, cjastì Copie

    [CO] (persone un grum fastidiose)
    sei proprio un castigo! = tu sês propit un cjastì! oppure une crôs! oppure une pinitince!

locuzions

    castigo di Dio
  • cjastì di Diu, cjastì dal SignôrCopie
    [CO] (disgracie che si fâs derivâ de volontât divine)
    meritarsi un castigo di Dio = meretâsi un cjastì di Diu
  • cjastì di Diu, Diu nus vuardi, ire di Diu, cjastì dal SignôrCopie
    [CO] (persone un grum fastidiose)
    quel bambino è un castigo di Dio = chel frut al è un cjastì di Diu
  • cjastì di Diu, ire di DiuCopie
    [CO] (persone di grande fuarce e talent, che nissun nol rive a fermâle)
    la nuova ala è stata un castigo di Dio = la gnove ale e je stade un cjastì di Diu
  • essere in castigo
  • jessi in cjastìCopie
    [CO] (dit di un frut, scugnî restâ par un periodi intun cjanton o intun altri puest par punizion)
    è in castigo perché ha risposto male = al è in cjastì parcè che al à rispuindût mâl
  • jessi in cjastìCopie
    [CO] (stâ in bande cence partecipâ)
    perché non esci con noi, sei in castigo? = parcè no vegnistu fûr cun noaltris, sêstu in cjastì?
  • mandare in castigo
  • [CO] (cjale mettere in castigo)
  • mettere in castigo
  • meti in cjastìCopie
    [CO] (punî un frut, fasintlu restâ par un pôc di timp intun cjanton o intun altri puest)
    la maestra lo ha messo in castigo = la mestre lu à metût in cjastì
  • stare in castigo
  • [CO] (cjale essere in castigo)

monolengâl

pinitince s.f.
(pi-ni-tin-ce)
Azion o opare che e derive dal displasê di une colpe, soredut cuintri de religjon, e che e cîr di compensâle o espiâle
esemplis
" "Cussì cjâr Jacum" al finì il plevan, "cuant che o larìn a Madone di Mont in pelegrinaç, tu larâs sù cun doi fasûi tes çuculis". Il plevan i spiegà che la pinitince e jere pal so ben spirituâl e di acetâle cun pazience e dut a glorie di Diu"
gjavât fûr di "La pinitince" di Angelo Covazzi
Viôt ancje: penitence
pinitince s.f.
(pi-ni-tin-ce)
Rinunzie a alc, fate ancje no in relazion a di un pecjât specific
esemplis
"la pinitince che e secjave di plui e jere chê volontarie: dizun e astinence. Volontarie par mût di dî si capìs. Parcè che la none e steve ben atente che nissun tocjàs nancje une cicine in zornade di vilie"
gjavât fûr di "I furlans e la pinitince" di Riedo Pup
pinitince s.f.
(pi-ni-tin-ce)
Intai zûcs dai fruts, prove o punizion che si impon a cui che al piert
sinonims
pegn
pinitince s.f.
(pi-ni-tin-ce)
Robe o persone un grum fastidiose (fig.)
sinonims
cjastì di Diu, cruzi, cjastì, flagjel, tribul, torment, persecuzion, lambic, martueri, maledizion, danazion, condane, disgracie, cruzie, tumie, soference, agonie, patiment, pene, infier, crôs
esemplis
"la vite si scunive. La gnot, invezit di jessi un salustri, e deventave une pinitince"
gjavât fûr di "La tiere di Lansing" di Maria Forte
detulis
"cui che al à fat il mâl che al fasi la pinitince"
"pecjât vieri e pinitince gnove"
"prin il pecjât e po la pinitince"
torne sù
torne sù