-
1a
v.tr.
comandâ
[
FO] (ordenâ, imponi alc a cdn.)
il professore ha comandato alla classe di tacere = il professôr al à comandât ae classe di tasê
v.tr.
comandâ
(controlâ)
al cuore non si comanda = al cûr no si comande
v.tr.
comandâ
[
CO] (al ristorant e sim. ordenâ, spec. ass.)
il signore comanda? = il siôr al comande...
v.tr.
comandâ
[
TS]
milit. (dâ un comant)
il capitano ha comandato la ritirata = il cjapitani al à comandade la ritirade
-
1b
v.tr.
comandâ
[
FO] (direzi, guviernâ, esercitâ il comant)
comandare un esercito = comandâ une armade
comandare una squadra = comandâ une scuadre
v.tr.
comandâ
(spec. ass.)
chi comanda in questa casa? = cui isal in cheste cjase che comande?
voler sempre comandare = volê simpri comandâ
v.tr.
comandâ
(ancje fig.)
al giorno d'oggi comanda il denaro = in dì di vuê a son i bêçs che a comandin
-
2
v.tr.
comandâ
[
TS]
burocr. (mandâ cdn. intun lûc o destinâlu a un incaric diferent dal solit)
comandare un impiegato alla sede centrale = comandâ un impleât te sede centrâl
-
3
v.tr.
comandâ
[
TS]
tecn. (controlâ il funzionament di un orghin o di un mecanisim)
la leva che comanda il cambio = la jeve che e comande il cambi
v.tr.
comandâ
[
TS]
ling. (intune gramatiche gjenerative, dit di un costituent de frase, che al parone chei altris costituents te struture de frase)