La gramule e jere un imprest che al coventave par crugnâ la cjanaipe e che, par estension, al à tacât a volê dî ancje “massele". Al è duncje un non di mistîr o un sorenon.
Si lu cjate a Udin e a Çopule (e te zone di Vicence; par Rapelli 1995: “di un sorenon formât sul venit gramola “maçûl, imprest che al divît lis fibris legnosis di chês tessilis de cjanaipe, dal lin, e v.i., par riferîsi a cui che al jere assegnât a cheste machine o a cui che lis faseve").
fonts
sec. XIV Benvenuta uxor Gramule a Udin (Corgnali); 1485 olim Ser Joh. Danielis de Gramulinis a Pordenon (Corgnali); 1661 Ser Paolo q. Leonardo Gramolaro di Subijt in Attimis (ASU CRS 15/1).