-
1
av.
[
OB] (derivât di 'infimo', tal sît plui bas)
era collocato infimamente = al jere metût tal sît plui bas che al podeve sei
-
2
av.
in maniere vîl, in mût vîl, cun vilece, in mût ignobil, in maniere ignobile, in maniere indegne, in mût indegn, cun indegnitât, in maniere pessime, in mût pessim, in maniere schifose, in mût schifôs, in maniere infime, in mût infim
[
CO] (riferît a compuartament, inte maniere che plui indegne no si pues)
tratta tutti infimamente = al trate ducj in maniere ignobile
-
3
av.
in maniere pessime, in mût pessim, in maniere infime, in mût infim
[
CO] (riferît a cualitât, inte maniere che piês no si pues)
in quell'albergo la clientela è trattata infimamente = in chel albierc la clientele e je tratade in maniere pessime oppure infime