-
1
v.tr.
interdî
[
CO] (proibî cuntun at di autoritât)
interdire dai pubblici uffici = interdî dai uficis publics
-
2
v.tr.
interdî
[
TS]
(dâ la interdizion, proibî cu la interdizion)
l'hanno interdetto per incapacità mentale = lu àn interdet par incapacitât mentâl
-
3
v.tr.
interdî
[
TS]
(dâ l'interdet, proibî cul interdet)
interdire a un prete la facoltà di celebrare funzioni = interdî a di un predi la facoltât di funzionâ