-
1a
v.tr.
invelegnâ
[
CO] (jemplâ di asse e di rancûr)
l'invidia lo ha invelenito = la invidie lu à invelegnât
-
1b
v.tr.
invelegnâ, intosseât
[
CO] (puartâ ae esasperazion)
i pregiudizi hanno invelenito il dibattito = i prejudizis a àn invelegnât il dibatit