-
1a
adi.
istintîf
[
AD] (che al va daûr dal istint)
la predazione nei gatti è una cosa istintiva = la predazion tai gjats e je une robe istintive
-
1b
adi.
istintîf
[
AD] (che nol va daûr dal resonament ni de riflession)
ha avuto una reazione istintiva che da lui non mi aspettavo proprio = al à vude une reazion istintive che di lui no me spietavi par nuie
-
2a
adi.
impulsîf, istintîf
[
AD] (che al va a bugadis, ancje s.m.)
è sempre stato un istintivo = al è simpri stât un istintîf
-
2b
adi.
naturâl, istintîf
[
AD] (che al è puartât par nature par fâ alc)
è un insegnante istintivo ma poco preparato = al è un professôr istintîf ma pôc preparât