-
1
v.intr.
vuacâ, baulâ, vuagnâ
[
CO] (di cjan, fâ il so viers tipic, fuart e curt, cun rabie)
i cani latravano contro il ladro = i cjans a vuacavin cuintri dal lari
-
2
v.intr.
vosâ, vuacâ, sbardaiâ, slambardâ, rontâ
[
BU] (di persone, berghelâ, osteâ a fuart)
non la smette di latrare quello = no le finìs di vuacâ chel
v.intr.
trabascjâ, sbardaiâ, slambardâ, cjacaraçâ
[
LE] (fevelâ cence costrut)