-
1
av.
in maniere inadeguade, in mût inadeguât, cun inadeguatece, cun difiet, cun mancjance, in maniere difetose, in mût difetôs, in maniere mancjante, in mût mancjant
[
BU] (derivât di 'manchevole', mostrant che al mancje alc)
av.
cun mancjance, in maniere mancjante, in mût mancjant
(vint une colpe)
è stato manchevolmente assente = al è stât assent cun mancjance oppure cun mancjevolece sô