-
1
v.intr.
mungulâ, mugnâ, muî
[
AD] (di bûs, vacjis e v.i., fâ il lôr viers tipic, bas e lunc)
il toro muggiva nella stalla = il taur al mungulave te stale
v.intr.
mungulâ, mugnâ, muî
(di persone, fâ un viers tant che chel di un nemâl, par dolôr o par rabie)
v.intr.
mungulâ, mugnâ, muî
(dal mâr, fâ un rumôr fuart)
il mare in burrasca muggiva = il mâr in burlaç al mungulave