-
1a
av.
[
CO] (derivât di 'perduto', cun tant traspuart e cun tante intensitât)
lo amava perdutamente = lu amave che no viodeve altri oppure cun dute se stesse
-
1b
av.
cun disperazion, in maniere disperade, in mût disperât, in maniere sconsolade, in mût sconsolât, cence consolazion
soffriva perdutamente per lei = al pative par jê che di no podê consolâsi oppure di no podê dâsi pâs oppure cun disperazion
-
2
av.
[
BU] (dut ce che si pues)
si da perdutamente al lavoro = si bute tal lavôr cence cjalâ altri oppure cun dut se stes
-
3
av.
[
OB] (in maniere che e va cuintri la moralitât)
viveva perdutamante = e viveve cence moralitât oppure fasint la vite