Hai cercato la parola
Hai cercato la parola
poverino
Torna indietro

bilingue

poverino ,
  • 1

    s.m. puaret, puarin Copia

    [CO] (che, cui che al fâs dûl par vie che al è misar o disgraciât)

monolingue

puaret s.m.
(pu-a-ret)
Persone che e fâs dûl pe sô cundizion di miserie o di disgracie
sinonimi
biadaç, biadot, disgraciât, biât, biadin, puarin
esempi
"al someave un puaret, ma nol cirive la caritât"
da "Vigji il cuintribandîr" di Pieri Menis
"un puaret mangjât de fan che al pontave i voglons su chei che a saltavin fûr de biobecjarie"
da "B123ST" di Raffaele Serafini
"al veve capît di sei un puaret cun dute la sô robe. Un, che al veve spindût mâl il seren de sô zoventût e al jere rivât a sei come in crôs su la sô anime"
da "La tiere di Lansing" di Maria Forte
"ah puaret… ce brute fin che al à fat…"
da "Lis pinessis" di Checo Tam
puaret s.m.
(pu-a-ret)
Cui che al à une menomazion fisiche o mentâl
sinonimi
biadaç, biadot, disgraciât, biât, biadin
esempi
"un puaret che al va cu la carocele"
da "Politically correct" di Bete Di Spere
proverbi
"di sabide soreli benedet par suiâi la cjamese al puaret"
"miôr stret che no puaret"
Torna in Cima
Torna in Cima