Tu âs cirût la peraule
Tu âs cirût la peraule
poveruomo
torne indaûr

bilengâl

poveruomo s.m.
  • 1

    s.m. puaret, disgraciât, puar om Copie

    [CO] (cui che al fâs dûl pe puaretât o pes disgraciis che al à patît)
    un poveruomo domandava la carità fuori dalla chiesa = un puaret al domandave la caritât fûr de glesie
  • 2

    s.m. puaret, biât Copie

    [CO] (persone cence cualitâts, soredut cence inteligjence)

    s.m. miserabil Copie

    (persone di anim egoist e avâr)

monolengâl

puaret s.m.
(pu-a-ret)
Persone che e fâs dûl pe sô cundizion di miserie o di disgracie
sinonims
biadaç, biadot, disgraciât, biât, biadin, puarin
esemplis
"al someave un puaret, ma nol cirive la caritât"
gjavât fûr di "Vigji il cuintribandîr" di Pieri Menis
"un puaret mangjât de fan che al pontave i voglons su chei che a saltavin fûr de biobecjarie"
gjavât fûr di "B123ST" di Raffaele Serafini
"al veve capît di sei un puaret cun dute la sô robe. Un, che al veve spindût mâl il seren de sô zoventût e al jere rivât a sei come in crôs su la sô anime"
gjavât fûr di "La tiere di Lansing" di Maria Forte
"ah puaret… ce brute fin che al à fat…"
gjavât fûr di "Lis pinessis" di Checo Tam
puaret s.m.
(pu-a-ret)
Cui che al à une menomazion fisiche o mentâl
sinonims
biadaç, biadot, disgraciât, biât, biadin
esemplis
"un puaret che al va cu la carocele"
gjavât fûr di "Politically correct" di Bete Di Spere
detulis
"di sabide soreli benedet par suiâi la cjamese al puaret"
"miôr stret che no puaret"
torne sù
torne sù