-
2
s.m.
cuartîr, borc
[
FO] (une cierte zone di une citât cun carateristichis storichis, urbanistichis e funzionâls particolârs)
abita in un quartiere popolare = al è a stâ intun borc popolâr
la più bella strada del quartiere = la plui biele strade dal borc
una casa in un quartiere residenziale = une cjase intun cuartîr residenziâl
-
3
s.m.
cuartîr
[
TS]
milit. (complès dai edificis che a ospitin un repart militâr)
entro le nove bisogna essere tutti al quartiere = pes nûf bisugne jessi ducj al cuartîr