-
1a
v.intr.
instupidîsi, imbambinî, imbambinîsi, insemenîsi
[
CO] (pierdi la capacitât di resonâ in maniere lucide e coerente par vie de veglece, de malatie e sim.)
dopo che lo hanno messo all'ospizio, quel poveretto è del tutto rimbambito = dopo che lu àn metût tal ospizi, chel biadaç al è dal dut imbambinît
-
1b
v.intr.
instupidî, instupidîsi, imbambinî, imbambinîsi, insemenî, insemenîsi
[
CO] (pierdi par un moment la luciditât)
per un momento si è rimbambito con la caduta = cu la colade par un moment al jere instupidît
tutto quel rumore rimbambisce = dut chel sunsûr al imbambinìs oppure al insemenìs
-
1c
v.intr.
instupidî, instupidîsi, imbambinî, imbambinîsi, insemenî, insemenîsi
è rimbambito dietro quella ragazza = si è instupidît daûr di chê fantate
la nascita della figlia lo ha fatto completamente rimbambire = la nassite de fie lu à fat imbambinî dal dut
-
2
v.tr.
sturnî, incervelî, inmagâ, instupidî, imbambinî, imbaucâ, lassâ imbambinît
[
CO] (fâ pierdi i sintiments o la luciditât a cdn.)
una bellezza che rimbambisce = une bielece che e imbambinìs oppure che e incervelìs