-
1
v.tr.
repudiâ, discognossi
[
CO] (refudâ la femine che si à maridât cuntun at di discognossiment)
il re ripudiò sua moglie = il re al repudià la femine
v.tr.
refudâ, repudiâ, discognossi
(slontanâ cdn. che si veve cun lui un leam afetîf)
ripudiare i vecchi amici = discognossi i amîs di une volte
-
2a
v.tr.
repudiâ, discognossi
[
CO] (refudâ di ricognossi alc tant che propri)
l'autore ha ripudiato il suo primo romanzo = l'autôr al à discognossût il so prin romanç
v.tr.
dineâ, repudiâ, discognossi
(decidi che nol è plui vêr par se)
ripudiare la propria fede = repudiâ la proprie fede
-
2b
v.tr.
repudiâ
[
CO] (refudâ cun fuarce ce che nol è ben)
ripudiare i sotterfugi = refudâ i imbroioneçs