-
1
v.tr.
tornâ a saltâ
[
CO] (saltâ une altre volte, superâ cuntun salt)
il cane ha risaltato l'ostacolo = il cjan al à tornât a saltâ l'ostacul
-
2a
v.intr.
tornâ a saltâ
[
CO] (fâ ancjemò un salt)
il ginnasta è pronto a risaltare = il gjinast al è pront par tornâ a saltâ
-
2b
v.intr.
rimontâ, tornâ sù, tornâ a saltâ sù
[
CO] (montâ sù cuntun salt di dulà che si jere dismontâts)
rimontare in sella a cavallo = tornâ a saltâ sù sul cjaval
-
3
v.intr.
risaltâ
[
CO] (vignî fûr di un plan, di une superficie)
la scritta risalta sul muro = la scrite e risalte sul mûr
v.intr.
risaltâ
(spec. di colôrs, di suns, che a son ben ricognossibii)
la sua voce risalta fra tutte = la sô vôs e risalte oppure si cognòs fra dutis
le lettere colorate risaltano fra le altre = lis letaris coloradis a risaltin fra chês altris
-
4
v.intr.
cognossisi, risaltâ
[
CO] (di cdn., jessi diferent par vie des sôs carateristichis, soredut positivis)
risalta par la sua bontà = si cognòs pal so boncûr
v.intr.
vignî fûr
(di alc, comparî cun grande evidence, cun clarece)
dai suoi discorsi risaltava una profonda autocoscienza = dai siei discors e vignive fûr une grande cussience di se