-
1
v.tr.
rumiâ
[
CO] (di bestiis tant che la vacje, il bufal, il bisont e v.i., tornâ a mastiâ la jerbe che e jere stade glotude tal rumi)
le mucche ruminano tranquille sul prato = lis vacjis a rumiin cuietis tal prât
-
2
v.tr.
rumiâ
[
CO] (di cdn., mastiâ a di lunc, cence buine voie)
il bambino ruminava un'insalata che evidentemente non gli piaceva = il frut al rumiave une salate che si viôt che no i plaseve
-
3
v.tr.
rumiâ
[
CO] (pensâ e tornâ a pensâ parsore)
sta ruminando da mesi un progetto = a son mês che al è daûr a rumiâ un progjet