-
1
s.m.
sbarament
[
AD] (il fâ bariere, ostacul e il so risultât)
lo sbarramento del corso del fiume = il sbarament dal cors dal flum
lo sbarramento del traffico = il sbarament oppure il bloc dal trafic
-
2
s.m.
bariere, bloc, sbarament
[
AD] (ce che al fâs bariere, ostacul)
c'era uno sbarramento naturale costituito dalle montagne = e jere une bariere naturâl fate des monts
l'acqua del ruscello incontrava due sbarramenti prima del paese = la aghe dal riul e cjatave dôs rostis oppure stuis prin dal paîs
uno sbarramento stradale = une bariere stradâl