-
1
v.intr.
sfladâ, sbrufâ
[
AD] (soflâ cun fuarce, pal cjalt, pe fature, pe stufe e v.i.)
sbuffare per l'afa = sfladâ pal scjafoiaç
sbuffava di rabbia = al sbrufave di rabie
v.intr.
sfladâ, soflâ, sbrufâ
(di bestie, soflâ aiar des narilis)
il cavallo sbuffava per la paura = il cjaval al sbrufave pe pôre
-
2
v.intr.
sofletâ, tufâ, fuflâ, bugâ
il treno sbuffava lontano = il tren al sofletave lontan
la pentola sta sbuffando = la cite e tufe
-
3
v.tr.
soflâ, bugâ fûr
[
CO] (mandâ fûr, spec. fum)
il camino sbuffava un fumo denso = il cjamin al bugave fûr un fum penç