-
1
v.tr.
disferâ
[
CO] (gjavâ i fiers dai çucui di un animâl)
il fabbro sta sferrando il cavallo = il fari al è daûr a disferâ il cjaval
-
2a
v.tr.
molâ, trai
[
CO] (dâ cun fuarce un colp)
il mulo ha sferrato un calcio = il mûl al à trat un rip
sferrare uno schiaffo = molâ un pataf
-
3
v.tr.
butâ, trai
[
CO] (meti in vore une azion, massime ofensive, cun fuarce)
il nemico aveva sferrato l'attacco = il nemì al veve trat oppure butât l'atac