Hai cercato la parola
Hai cercato la parola
sfiancare

bilingue

sfiancare ,
  • 1a

    v.tr. rompi, sflancâ Copia

    [CO] (provocâ un slac intai flancs o intes parts laterâls di alc)
    la piena ha sfiancato gli argini del torrente = la plene e à rot i arzins dal rivuat
  • 1b

    v.tr. arcâ, pleâ, sflancâ Copia

    [CO] (dilatâ o deformâ intune part laterâl cussì che e vegni fûr une curvadure)
    il camion ha sbandato in curva sfiancando il parapetto = il camion al à sbandât in curve pleant il parepet
  • 2a

    v.tr. discunî, scunî, scanâ Copia

    [CO] (gjavâ fuarce, stracâ in mût ecessîf)
    ha lavorato troppo, è sfiancato = al à lavorât masse, al è scanât
    la fatica della partita ha sfiancato i giocatori = la fadie de partide e à scanât ducj i zuiadôrs
  • 2b

    v.tr. discunî, scunî, scanâ, sflancâ Copia

    [CO] (indebilî in mût grâf)
    la malattia gli ha sfiancato le gambe = la malatie i à scunît lis gjambis
Torna in Cima