-
1a
v.tr.
rompi, sflancâ
[
CO] (provocâ un slac intai flancs o intes parts laterâls di alc)
la piena ha sfiancato gli argini del torrente = la plene e à rot i arzins dal rivuat
-
1b
v.tr.
arcâ, pleâ, sflancâ
[
CO] (dilatâ o deformâ intune part laterâl cussì che e vegni fûr une curvadure)
il camion ha sbandato in curva sfiancando il parapetto = il camion al à sbandât in curve pleant il parepet
-
2a
v.tr.
discunî, scunî, scanâ
[
CO] (gjavâ fuarce, stracâ in mût ecessîf)
ha lavorato troppo, è sfiancato = al à lavorât masse, al è scanât
la fatica della partita ha sfiancato i giocatori = la fadie de partide e à scanât ducj i zuiadôrs
-
2b
v.tr.
discunî, scunî, scanâ, sflancâ
[
CO] (indebilî in mût grâf)
la malattia gli ha sfiancato le gambe = la malatie i à scunît lis gjambis