Tu âs cirût la peraule
Tu âs cirût la peraule
sgusciare

bilengâl

sgusciare v.tr., v.intr.
  • 1

    v.tr. scussâ Copie

    [CO] (tirâ fûr dal scus o tirâ vie il scus o un altri rivistiment)
    sgusciare le castagne = scussâ lis cjastinis
    sgusciare un uovo = scussâ un ûf

    v.tr.

    (nomencl.)
    sgusciare i piselli = discosolâ i cesarons
    sgusciare le noci = sgjaruiâ lis coculis
    sgusciare le pannocchie = scussâ oppure discartossâ lis panolis
  • 2

    v.intr.

    [CO] (di uciei piçui, vignî fûr dal ûf)
    i pulcini sono sgusciati = i poleçuts a son vignûts fûr dal scus
  • 3

    v.intr. tacâ, saltâ fûr Copie

    [CO] (di idee, pinsîr, parê e v.i., tacâ a manifestâsi)
    sgusciavano le prime manifestazioni di disagio = a tacavin oppure a saltavin fûr lis primis manifestazions di malstâ

    v.intr. sbrissâ, sbrissâ fûr Copie

    (lâ fûr a colp)
    il gatto è sgusciato da dietro la porta = il gjat al è sbrissât fûr di daûr de puarte
  • 4

    v.intr. sbrissâ Copie

    [CO] (scjampâ di man)
    il bicchiere gli è sgusciato di mano ed è caduto = la tace i è sbrissade di man e i è colade
  • 5

    v.intr. sbrissâ fûr, smuçâ fûr, smuçâ vie Copie

    [CO] (lâ fûr svelt, scjampâ svelt)
    quell'attaccante sguscia tra i difensori come un'anguilla = chel atacant al smuce vie tra i difensôrs come il bisat
torne sù