-
1
s.f.
fortune, sorte
[
FO] (fuarce misteriose che si pense che e decidi i acjadiments e la esistence in mût imprevedibil o irazionâl)
ha avuto buona sorte = al à vude buine sorte
la cattiva sorte li perseguita = la male fortune ju tormente
la sorte gli ha dato molto = la sorte i à dât tant
-
2a
s.f.
sorte
[
FO] (stât, cundizion che si cjatisi par vie di acjadiments che no dipendin de proprie volontât)
è sempre stato contento della propria sorte = al è simpri stât content de sô sorte
gli è toccata una sorte curiosa = i è tocjade une sorte curiose
s.f.
sorte
(destin)
è stato lasciato alla sua sorte = lu àn lassât ae sô sorte
-
2b
s.f.
fortune, sorte
[
FO] (risultât decidût de fortune)
la prova ha avuto buona sorte = la prove e à vût buine fortune
s.f.
sorte
(cundizion future)
avere a cuore le sorti della famiglia = vê a cûr la sorte de famee
spera in una sorte migliore = al spere intune sorte miôr
-
3
s.f.
sorte
[
FO] (acjadiment imprevist, cumbinazion, câs)
hanno avuto la sorte di rivedersi = a àn vût la sorte di tornâ a viodisi
-
4
s.f.
[
FO] (claputs, fros e altris robutis dopradis par lassâ decidi al câs)
getteremo le sorti = o tirarìn la bruscjete