-
1
v.intr.
urlâ
[
CO] (dal cjan, dal lôf e v.i., fâ viers luncs e acûts)
chi va col lupo impara a ululare = cui che al va cul lôf al impare urlâ
il lupo ululava sulle montagne = il lôf al urlave su lis monts
-
2
v.intr.
businâ, urlâ
[
CO] (fâ viers luncs e acûts, che a somein a che chei dai lôfs, dai cjans e v.i.)
il vento ulula nella valle = l'aiar al busine tal cjanâl