-
3a
s.m.
naturâl, caratar, umôr
[
CO], [
TS]
(disposizion viers di un ciert estri)
un umore bilioso = un umôr stiçôs
-
3b
s.m.
umôr, lune
[
CO] (estri che al cambie daûr des situazions)
è simpatico o scostante secondo l'umore = al è simpatic o ruspiôs daûr la lune
un cambio di umore = un voltament di umôr
s.m.
umôr, lune
(opinion di un grup di int)
conoscere l'umore del pubblico = cognossi l'umôr dal public