-
1
av.
in maniere vîl, in mût vîl, in mût ignobil, in maniere ignobile, in mût vergognôs, in maniere vergognose, cun vergogne, in maniere indegne, in mût indegn, cun indegnitât, cun viltât, in maniere indecorose, in mût indecorôs, cence decôr, in maniere scandalose, in mût scandalôs, cun scandul
[
CO] (derivât di 'vergognoso', cence dignitât)
av.
in mût vergognôs, in maniere vergognose, cun vergogne, in maniere indecorose, in mût indecorôs, cun disonestât, in mût disonest, in maniere disoneste, in maniere imorâl, in mût imorâl, cun imoralitât, in maniere impudiche, in mût impudic, cun impudicizie, cence decôr, in maniere ossene, in mût ossen, cun ossenitât, in maniere soce, in mût soç, in maniere scandalose, in mût scandalôs, cun scandul, cun soçarie
(in maniere che e ofint la morâl)
-
2
av.
in mût vergognôs, in maniere vergognose, in maniere sfaçade, in mût sfaçât
[
CO] (in maniere esagjerade)
è stato vergognosamente fortunato = al è stât fortunât che al baste oppure tant che mai oppure in maniere sfaçade