Hai cercato la parola
Torna indietro

monolingue

caravane s.f.
(ca-ra-va-ne)
Grup di personis o mieçs che si movin di un puest intun altri, spec. in puescj salvadis o cun viaçs luncs e aventurôs
esempi
"chês peraulis mataranis i vierzevin ta la anime di frut visions fantastichis: planuris cence fin di là de mont e caravanis e cjavai cun int parsore vistude di piel di cjavre"
da "Par stradis lungjis" di Alan Brusini
"une caravane di zingars che si jere fermade par un pôc intal lôr curtîl: un cjar di len dut piturât, un cjaval, feminis cu lis cotulis coloradis e oms cui anei grues intai dêts"
da "Faliscjis" di Cristina Noacco
"dispès si incrosavin cun reparts di soldâts che a lavin al front o cun caravanis di ferîts"
da "Chei di Muraie" di Pieri Menis
Vedi anche: carovane
caravane s.f.
(ca-ra-va-ne)
[BF] Relazion amorose curte (fig.)
sinonimi
amôr, amoruç, baruchele, gjeromete, relazion, aventure, moroseç
esempi
"ce zovial fa novenis / dopo lis carovanis? / Chest gjenar di devotis / e restaran vedranis"
da "Une novene a S. Antoni" di pre Zaneto
caravane s.f.
(ca-ra-va-ne)
[BF] Câs negatîf pe salût (fig.)
sinonimi
strapaç
esempi
"regnaran rafredôrs e tos paganis, / foroncui, tumôrs frêts e panariçs; / e chei tâi che àn passât des caravanis / Madame Parche ju farà coscrits"
da "Pronostic del 1824" di Pieri Çorut
Torna in Cima