Tu âs cirût la peraule
torne indaûr

monolengâl

urlâ v.intr.
(ur-lâ)
Dal lôf, dal cjan o di altris canidis, fâ viers luncs e acûts
esemplis
"un cjanat che al urlave di lôf vie pes gnots di maltimp"
gjavât fûr di "La aghe da pît la cleve" di Dino Virgili
"chel cjan, daspò che al à ben vuacât e cu lis çatis raspade la tiare, al alce il music e al si met a urlâ a lunc che al pâr che la clami"
gjavât fûr di "Il cjan blanc di Alturis" di Catarine Percude
urlâ v.intr., v.tr.
(ur-lâ)
Mandâ fûr la vôs une vore a fuart, sedi cun peraulis che dome cun viers o sunsûrs, par clamâ, laudâ, protestâ, cridâ e v.i.
sinonims
berlaçâ, ciulâ, craçâ, cragnâ, cridâ, cuarnâ, disgosâsi, fâ vôs di Atile, fricâ, sbardaiâ, scriulâ, spampanâ, tambarlâ, tampiestâ, trombonâ, ucâ, berlâ, vosonâ, vuacâ, vuicâ, zigâ, sberlâ, vosâ, berghelâ, sberghelâ, businâ
esemplis
"lis feminis a urlavin platantsi la muse tes mans"
gjavât fûr di "Sflamiadis" di Pieri Menis
"cun dute la vôs che al veve e menant la forcje al urlà: « Fermaitsi un moment! Orco boie!»"
gjavât fûr di "La cjase di Toni" di Tarcisio Venuti
detulis
"cuant che si è cul lôf, si scuen urlâ"
"cui che al va cul lôf al impare a urlâ"
"cul lôf si è, cul lôf si urle"
torne sù