Tant che Bonàs (viodi), cu la zonte dal sufìs diminutîf -ìn.
Par Bonifacio 1997 al è “cognon dialetâl istrian indigjen, che al corispuint al talian Bonaccino, peculiâr de aree tra Dignan (de Istrie) e Pula, che la sô base e je il non Bono".
Presint a Monfalcon e a Udin.
Tal 1473 Antonio q. Steph. Bonasin a Udin (Corgnali).