Tu âs cirût la peraule
Tu âs cirût la peraule
Màrdero

cognons

Màrdero
Al ven di marder (o mardar), o ben 'martar'. In origjin al sarà stât, duncje, un sorenon. Al è un dai cognons tipics di Glemone, li che al è documentât almancul dal 1547 cun Simon del marder, Josepha filia Antonii Marderis (18 fameis tal 1929); presint ancje a Udin. Il non di chest animâl al è doprât in dì di vuê tant che non di cjasade: Màrder tra i De Cecco di Braulins (comun di Trasaghis), Màrdar e je une famee Del Bianco a Mene (comun di Cjavaç), Mardarùç tra i Piazza di Tarnep (comun di Bordan), Màrdar a Dieç (comun di Tumieç), e v.i. Tal Schedari Corgnali: 1408 ad instantiam Mardalosie a Glemone; 1468 Alovisium del Marder (ancje Mardar) a Udin; 1508 Piero del Marder d’Amar; 1528 Io. Petris del Marder a Buie; 1536 nobilie del Marder de Utino.
fonts
1509, ai 2 di Març dott. Beltrando Marder dott. leggi di Udine – teste nel Capitolo Conv. S. Franc. Dentro (ACR 692/2); 1510, ai 12 di Avost Ser Nicolò del Marder f. di Ser Giac. de Amaro (ANU 3896); 1533 M.° Beltrando del Marder dottor, fittuale in Gonars dei Coo. della Torre (ASU Della Torre 38.3); 1575, ai 15 di Fevrâr don Sebastiano del Marder da Gemona – teste (ACAU – Inq. pr. 60); 1646, ai 23 di Jugn Ser Alessandro Mardero notaio in Udine (Masutti 1991).
torne sù