-
1
s.f.inv.
autoritât
[
TS]
dir. (facoltât di doprâ un podê o une funzion in forme legjitime)
l'autorità del prefetto viene dal governo = la autoritât dal prefet e ven dal guvier
le autorità vanno rispettate = a van rispietadis lis autoritâts
s.f.inv.
[
TS]
dir. (validitât, valôr)
avere autorità di legge = vê autoritât di leç
-
2a
s.f.inv.
autoritât
[
FO] (il complès dai orghins che a doprin un podê o che a davuelzin funzions publichis)
l'autorità statale = la autoritât statâl
s.f.inv.
autoritât
(tal pl., lis personis che a fasin part di chei orghins)
alla cerimonia c'erano tutte le autorità = te cerimonie a jerin dutis lis autoritâts
-
3
s.f.inv.
autoritât
[
FO] (influence, podê doprât di cdn. pe sô part, funzion, sioretât, etât e v.i.)
acquisire autorità = cuistâ autoritât
esercitava autorità sui suoi dipendenti = al faseve autoritât sui siei dipendents
la sua età e la sua storia gli conferivano autorità = i devin autoritât la sô etât e la sô storie
-
4a
s.f.inv.
autoritât
[
FO] (considerazion che al à cdn. de bande di chei altris)
parlare con autorità = fevelâ cun autoritât
-
4b
s.f.inv.
autoritât
[
FO] (cui che al à innomine particolâr o competence intun setôr)
è un'autorità nel settore della biochimica = al è une autoritât intal setôr de biochimiche
-
5
s.f.inv.
autoritât
[
TS]
sport (predominance assolude par bravetât)
l'autorità della squadra è stata indiscussa = la autoritât de scuadre e je stade cence discussion