-
1
s.f.
disgracie, catastrofe, disastri
[
AU] (fat disastrôs e improvîs)
la peste del 1300 fu una vera catastrofe = la peste dal 1300 e fo pardabon une catastrofe
s.f.
disgracie, catastrofe, disastri
(ancje fig., scherç.)
il mio esame è stato una catastrofe = il gno esam al è stât un disastri
s.f.
disgracie, disastri
(persone che e fâs dome dams)
sei proprio una catastrofe! = tu sês propit une disgracie!