-
1a
av.
forsit, salacor, vadì, po stâi, se e bute
[
FO] (par pandi dubi, esitazion o probabilitât)
forse arriverò con un po' di ritardo = forsit oppure salacor o rivarai cuntun pôc di intart
forse ci ripensa = se e bute i torne a pensâ oppure po stâi che i torni a pensâ
forse domani farà bello = salacor doman al sarà biel timp
forse la lettera non è ancora arrivata = la letare vadì oppure forsit la letare no je ancjemò rivade
av.
forsit, po stâi
(par rispueste)
"Passi a trovarmi questa sera?" "Forse" = "Passistu a cjatâmi usgnot?" "Forsit"
av.
(cun ûs iteratîf, par pandi pussibilitât plui alte)
forse forse ce la faremo = salacor i rivarìn
-
1b
av.
forsit, salacor, vadì, come nuie
[
FO] (par velâ une afermazion)
è forse la persona più onesta che conosco = al è forsit la persone oppure al è vadì la persone plui oneste che o cognòs
-
2
av.
forsit, vadì, metipen, sù par jù
[
FO] (cuntun numerâl, cirche)
saranno forse le sei = a saran metipen oppure sù par jù sîs
-
3
av.
magari
[
FO] (tes domandis, par câs)
hai forse visto il mio portafogli? = âstu magari viodût il gno tacuin?
-
4
av.
salacor, magari
[
FO] (tes interogativis retorichis, cun valôr enfatic)
non sono forse io che ti avevo messo in guardia? = no jerio jo, magari, che ti vevi metût in vuaite?
pensate forse di avere ragione? = pensaiso magari oppure salacor di vê reson?
-
5
s.m.inv.
forsit
in generale hai ragione, ma c'è un forse = in gjenerâl tu âs reson ma al è un forsit