-
1a
s.m.
miserabil, pecengul
[
BU] (che, cui che al vîf in miserie, in maniere trascurade)
vivevano sotto i ponti come dei guitti = a vivevin sot i puints come pecengui
-
1b
adi.
meschin, miserabil
[
BU] (di alc, che al mostre meschinitât)
un gesto guitto di avarizia = un at meschin di avaritât
-
2
s.m.
comedeant, atorut
[
CO] (atôr di secont ordin che al recite in piçulis compagniis)
la compagnia di guitti girava per i paesi col suo carrozzone = la compagnie di comedeants e zirave pai paîs cul so caroçon
s.m.
(spec. tant che insult)
quel commediante è davvero un guitto! = chel comedeant nol val propit nuie!